പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് മുറിവുണ്ടായാൽ നിസ്സാരമാക്കരുത്: കാരണങ്ങളും ശാസ്ത്രീയ വശങ്ങളും

Share

Share

Share

Share

Email

Comments

ഇന്നത്തെ കാലത്ത് പ്രമേഹം അഥവാ ഡയബറ്റിസ് (Diabetes) എന്നത് വളരെ സാധാരണമായ ഒരു ആരോഗ്യപ്രശ്നമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ പ്രമേഹരോഗികളെ സംബന്ധിച്ച് ഏറ്റവും വലിയ വില്ലൻ രക്തത്തിലെ ഉയർന്ന പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് മാത്രമല്ല, അതിലൂടെ ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന മറ്റ് അനുബന്ധ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കൂടിയാണ്. അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന മുറിവുകൾ.

ഒരു സാധാരണക്കാരന് ഉണ്ടാകുന്ന ചെറിയൊരു മുറിവ് ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തനിയെ ഉണങ്ങുമ്പോൾ, പ്രമേഹരോഗികളിൽ അത് ഗുരുതരമായ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിലേക്ക് വഴിമാറിയേക്കാം.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന ചെറിയ പോറലുകൾ പോലും ഒട്ടും നിസ്സാരമായി കാണരുത്.

എന്തുകൊണ്ട് പ്രമേഹരോഗികളിൽ മുറിവുകൾ പെട്ടെന്ന് ഉണങ്ങുന്നില്ല?

ശാസ്ത്രീയമായി ഇതിന് പിന്നിൽ പ്രധാനമായും നാല് കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:

1. രക്തയോട്ടം കുറയുന്നു (Poor Blood Circulation): രക്തത്തിൽ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് കൂടുമ്പോൾ അത് രക്തധമനികളെ കട്ടിയുള്ളതാക്കുകയും ഇടുങ്ങിയതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി മുറിവുകളിലേക്ക് ആവശ്യത്തിന് ഓക്സിജനും പോഷകങ്ങളും അടങ്ങിയ രക്തം എത്തിച്ചേരാൻ താമസമെടുക്കുന്നു. ഇത് മുറിവ് ഉണങ്ങുന്ന പ്രക്രിയയെ സാവധാനത്തിലാക്കുന്നു.
2. പ്രതിരോധശേഷി കുറയുന്നു (Immune System Deficiency): ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അണുബാധ ഉണ്ടാക്കുന്ന ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെ പോരാടാൻ ശരീരത്തെ സഹായിക്കുന്നത് ശ്വേതരക്താണുക്കളാണ് (White Blood Cells). എന്നാൽ ഉയർന്ന ഗ്ലൂക്കോസ് നില ഇവയുടെ പ്രവർത്തനക്ഷമതയെ തകിടം മറിക്കുന്നു.
3. നാഡീവ്യൂഹ തകരാറുകൾ (Diabetic Neuropathy): പ്രമേഹം കാലുകളിലെയും കൈകളിലെയും നാഡീഞരമ്പുകളെ ബാധിക്കാറുണ്ട്. ഇതിനെയാണ് ‘ഡയബറ്റിക് ന്യൂറോപ്പതി’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇതുമൂലം കാലുകളിൽ മുറിവോ കുത്തുകളോ ഉണ്ടായാൽ വേദനയോ മറ്റ് അസ്വസ്ഥതകളോ രോഗിക്ക് പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കാതെ വരുന്നു. ഇത് മുറിവ് ഗുരുതരമായ ശേഷമായിരിക്കും പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധയിൽ പെടുക.
4. ബാക്ടീരിയകളുടെ വളർച്ച: ഉയർന്ന അളവിലുള്ള പഞ്ചസാര ബാക്ടീരിയകൾക്കും ഫംഗസുകൾക്കും വളരാൻ പറ്റിയ അന്തരീക്ഷമാണ് ഒരുക്കുന്നത്. അതിനാൽ പ്രമേഹരോഗികളുടെ മുറിവുകളിൽ പെട്ടെന്ന് അണുബാധ (Infection) ഉണ്ടാകുന്നു.

പഠനങ്ങൾ എന്ത് പറയുന്നു? (Scientific Studies & Facts)

ലോകമെമ്പാടും പ്രമേഹവും മുറിവുകളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് നിരവധി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ ചില പ്രധാന കണ്ടെത്തലുകൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

• ഡയബറ്റിക് ഫൂട്ട് അൾസർ (Diabetic Foot Ulcer): ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെയും (WHO) വിവിധ അന്താരാഷ്ട്ര പ്രമേഹ സംഘടനകളുടെയും പഠനങ്ങൾ പ്രകാരം, ലോകത്ത് പ്രമേഹരോഗികളിൽ 15 മുതൽ 25 ശതമാനം വരെ ആളുകൾക്ക് ജീവിതത്തിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും കാലുകളിൽ വ്രണങ്ങൾ (Foot Ulcers) വരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
• അവയവങ്ങൾ മുറിച്ചുമാറ്റേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ (Amputation): പല മെഡിക്കൽ പഠനങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്നത് പ്രമേഹരോഗികളിലെ അണുബാധ ഗുരുതരമാകുന്നതിലൂടെ (Gangrene) കാലുകളോ വിരലുകളോ മുറിച്ചുമാറ്റേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ (Non-traumatic lower extremity amputation) സാധാരണക്കാരെ അപേക്ഷിച്ച് പ്രമേഹബാധിതരിൽ 15 മടങ്ങ് കൂടുതലാണെന്നാണ്.
• കോശങ്ങളുടെ പുനരുജ്ജീവന പഠനം (Cellular Studies): മെഡിക്കൽ ജേണലുകളിൽ വന്ന പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, ഉയർന്ന ഗ്ലൂക്കോസ് കോശങ്ങളുടെ വിഭജനത്തെയും (Cell Division) കൊളാജൻ (Collagen) ഉത്പാദനത്തെയും തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു എന്നാണ്. മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാൻ ഏറ്റവും അത്യാവശ്യമായ ഘടകമാണ് കൊളാജൻ.

അപകടം ഒഴിവാക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?

• ദിനചര്യയായി കാലുകൾ പരിശോധിക്കുക: പ്രമേഹരോഗികൾ ദിവസവും രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് തങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ പരിശോധിക്കണം. ചെറിയ ചുവപ്പോ, തഴമ്പോ, പോറലോ ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും ശ്രദ്ധിക്കണം.
• രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര നിയന്ത്രിക്കുക: മുറിവുകൾ വരാതിരിക്കാനും വന്നവ പെട്ടെന്ന് ഉണങ്ങാനും കൃത്യമായ മരുന്നുകളിലൂടെയും ഭക്ഷണക്രമത്തിലൂടെയും ഷുഗർ ലെവൽ കൃത്യമായി നിലനിർത്തുക.
• ശരിയായ പാദരക്ഷകൾ: ഇറുകിയ ചെരിപ്പുകളോ ഷൂസുകളോ ഉപയോഗിക്കരുത്. ഇത് കാലുകളിൽ തഴമ്പും മുറിവുമുണ്ടാക്കാൻ കാരണമാകും. വീട്ടിലായാലും പുറത്തായാലും മൃദുവായ ചെരിപ്പുകൾ ധരിക്കുക.
• സ്വയം ചികിത്സ അരുത്: മുറിവുകൾ കണ്ടാൽ സ്വയം പൗഡറുകളോ ക്രീമുകളോ വാങ്ങി പുരട്ടരുത്. ഉടൻ തന്നെ ഒരു ഡോക്ടറെ കണ്ട് കൃത്യമായ ഡ്രെസ്സിംഗും ആന്റിബയോട്ടിക് ചികിത്സയും ഉറപ്പാക്കുക.

ചുരുക്കത്തിൽ: പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഏത് ചെറിയ മുറിവും ഒരു വലിയ അപകടത്തിന്റെ തുടക്കമാകാം. കൃത്യമായ പരിചരണവും മെഡിക്കൽ സഹായവും വഴി ഇത്തരം വലിയ ചതിക്കുഴികളിൽ നിന്നും നമുക്ക് രക്ഷ നേടാം.