അടുത്തിടെ നടൻ വിനയ് ഫോർട്ട് തന്റെ ഒൻപതു വയസ്സുകാരനായ മകന് എഡിഎച്ച്ഡി (ADHD) കണ്ടെത്തിയതിനെക്കുറിച്ചും, അതിനായി ഒരു രക്ഷിതാവെന്ന നിലയിൽ സമയം മാറ്റിവെച്ച് സ്വയം പഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും സംസാരിച്ചത് വലിയ ചർച്ചയായിരുന്നു. ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം ഉണ്ടായിട്ടുപോലും ഇത്തരം അവസ്ഥകളെക്കുറിച്ച് മുൻപ് കൃത്യമായ ധാരണയില്ലായിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം തുറന്നുപറഞ്ഞു. സമൂഹത്തിൽ പലപ്പോഴും തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന ഈ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രലോകം എന്താണ് പറയുന്നത് എന്ന് പരിശോധിക്കാം.

എന്താണ് എഡിഎച്ച്ഡി (ADHD)?
ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ സാധിക്കാതെ വരിക (Inattention), അമിതമായ ചടുലത അഥവാ അടങ്ങിയിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ (Hyperactivity), ആലോചിക്കാതെ പെട്ടെന്ന് പ്രതികരിക്കുക (Impulsivity) എന്നിവ പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങളായി വരുന്ന ഒരു ന്യൂറോ ഡെവലപ്മെന്റൽ (Neurodevelopmental) അവസ്ഥയാണിത്.
പഠനങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ:
- കുറ്റപ്പെടുത്തലല്ല, പിന്തുണയാണ് പ്രധാനം:കുട്ടികൾ قصداً (വേണമെന്നു വെച്ച്) കാണിക്കുന്ന കുസൃതിയല്ല ഇത്. മസ്തിഷ്ക പ്രവർത്തനങ്ങളിലെ വ്യത്യാസം കാരണമാണ് അവർക്ക് ഒരു കാര്യത്തിൽ ദീർഘനേരം ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയാത്തത്. അതിനാൽ ശിക്ഷിക്കുന്നതിന് പകരം സഹാനുഭൂതിയോടെ സമീപിക്കണം.
- മാതാപിതാക്കളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം (Parental Awareness):വിനയ് ഫോർട്ട് പറഞ്ഞതുപോലെ, രക്ഷിതാക്കൾ ഈ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പഠിക്കുക എന്നതാണ് ആദ്യ പടി. കുട്ടിക്ക് എപ്പോഴാണ് ദേഷ്യം വരുന്നത്, അവർക്ക് ഏത് തരത്തിലുള്ള അന്തരീക്ഷമാണ് വേണ്ടത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.
- പോസിറ്റീവ് റീഇൻഫോഴ്സ്മെന്റ് (Positive Reinforcement):കുട്ടികളുടെ ചെറിയ നേട്ടങ്ങളെപ്പോലും അഭിനന്ദിക്കുക. daily routines (ദിവസേനയുള്ള ജോലികൾ) കൃത്യമായ ടൈംടേബിൾ ഉണ്ടാക്കി പരിശീലിപ്പിക്കുക.
- കൃത്യമായ തെറാപ്പികൾ:ബിഹേവിയറൽ തെറാപ്പി (Behavioral Therapy), ഒക്യുപ്പേഷണൽ തെറാപ്പി എന്നിവയിലൂടെ കുട്ടിയുടെ ശ്രദ്ധയും കഴിവുകളും മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കും.

ഉപസംഹാരം
എഡിഎച്ച്ഡി ഉള്ള കുട്ടികൾക്ക് കൃത്യമായ പിന്തുണയും സ്നേഹവും സഹകരണവും ലഭിച്ചാൽ അവർക്ക് സമൂഹത്തിൽ മികച്ച രീതിയിൽ ശോഭിക്കാൻ കഴിയും. ഭയപ്പെടേണ്ട ഒന്നല്ല, മറിച്ച് ശരിയായ അറിവിലൂടെയും തെറാപ്പികളിലൂടെയും മറികടക്കാവുന്ന ഒന്നാണ് ഈ അവസ്ഥ എന്ന് തിരിച്ചറിയുകയാണ് പ്രധാനം.